Fatih ilçesinde sosyal yardım alan 220 hane üzerinden yürütülen kapsamlı saha araştırması, İstanbul'da nesiller boyu kronikleşen yoksulluk ile gençlerdeki suç ve bağımlılık riskleri arasındaki doğrudan bağı gözler önüne seriyor. Bulgular, gençlerin suça yönelmesinde aile içi aktarımdan ziyade sokak kültürü, kötü arkadaş çevresi ve istihdamsızlığın belirleyici olduğunu net biçimde ortaya koyuyor. Çalışma, klasik yardım dağıtımının ötesine geçerek proaktif saha müdahaleleri ve istihdam temelli rehabilitasyon modellerinin geliştirilmesini zorunlu kılıyor.